gyümölcs

maghiară

(magyar)

Etimologie

Din proto-turcică *jẹ̄miĺč („fruct”). Confer turcă yemiş.

Pronunție

  • AFI: /'ɟymøltʃ/


Substantiv

gyümölcs, pl. gyümölcsök

  1. (bot.) fruct

Sinonime

  • (bot.) termés

Cuvinte derivate

  • gyümölcsös

Cuvinte compuse

Expresii

  • a tiltott gyümölcs mindig édesebb

Vezi și

Referințe

Acest articol este emis de la Wiktionary. Textul este licențiat sub Creative Commons - Attribution - Sharealike. Se pot aplica termeni suplimentari pentru fișierele media.