πλανήτης

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică πλανήτης (planḗtēs, „vagabond, călător”).

Pronunție

  • AFI: /plaˈni.tis/


Substantiv

πλανήτης (planítis)

Declinarea substantivului
πλανήτης
m. Singular Plural
Nominativ πλανήτης πλανήτες
Genitiv πλανήτη πλανητών
Acuzativ πλανήτη πλανήτες
Vocativ πλανήτη πλανήτες
  1. (astron.) planetă

Cuvinte apropiate

  • πλανητάριο
  • πλανητικός
  • πλανητοειδής
  • πλανητίσκος
  • υποπλανήτης

Vezi și

Referințe

Acest articol este emis de la Wiktionary. Textul este licențiat sub Creative Commons - Attribution - Sharealike. Se pot aplica termeni suplimentari pentru fișierele media.