ακούω

greacă

(Ελληνικά)

Etimologie

Din greacă antică ἀκούω (akoúō, „a auzi, a asculta”) < proto-elenică *akouhō.

Pronunție

AFI: /aˈku.o/

Verb

ακούω (akoúo)

(v.tranz.) a auzi
Άκουσα κάποια δυσάρεστα νέα.
(v.tranz.) a asculta
Άκουγαν τη διάλεξη.
(v.intranz.) a auzi
Οι κωφοί δεν ακούνε.

Cuvinte derivate

cuvinte derivate

ακοή
ακοόγραμμα
ακοομετρία
άκουσμα
ακουστική
ακουστικό
ακουστικός
ακουστικότητα
ακουστός
ανυπακοή
βαριακούω
εισακούω
εξυπακούεται
καλακούω
κοσμοξακουσμένος
κοσμοξάκουστος

κρυφακούω
ματακούω
ξακουσμένος
ξακουστός
ξανακούω
οπτικοακουστικός
παρακοή
παράκουος
παράκουσμα
παρακούω
πρωτάκουστος
υπακοή
υπάκουος
υπακούω
ωτακουστής

Expresii

άκουσον, άκουσον
ακούω τα εξ αμάξης
ακούω τα σχολιανά μου
ακούω τον αναβαλλόμενο
ακούω τον εξάψαλμο
ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω
πάταξον μεν, άκουσον δε
τα ακούω

Referințe

Acest articol este emis de la Wiktionary. Textul este licențiat sub Creative Commons - Attribution - Sharealike. Se pot aplica termeni suplimentari pentru fișierele media.