تغییر حاکمیت سیاسی/چالشهای تغییر حاکمیت
جدایی خواهان
یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی جامعه یا کشوری که میخواهد تغییر حاکمیت انجام دهد، وجود اقلیتها یا اقوام مختلف در کشور و ترس از تشویش و اغتشاش و تجزیه طلبی این گروههاست. این گروهها که معمولاً در رژیمهای گذشته معمولاً با نامهربانی یا عدم توجه و محرومیت از سوی دستگاه حاکمیت مواجه بودهاند برای تجزیه طلبی بسیار مستعد هستند.
معمولاً این اقوام با لابی و فعالیتهای ابزاری دیپلماتیک در داخل به صورت مخفیانه و در خارج به صورت حق طلبانه سعی در جلب توجه و حمایتهای سایر همنوعان خود یا سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق بشر یا حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی را دارند. علاوه بر آن بسیاری از قدرتهای منطقهای یا فرامنطقهای و ابرقدرتها برای دستیابی به منابع مادی و غیر مادی مناطق تحت سکونت اقلیتهای مذکور اقدام به حمایتهای سیاسی و در خفا تجهیزات لجستیکی و گاهی نظامی و اسلحه تحت لوای دفاع از حقوق بشر میپردازند.
این مهم بسیاری از فعالین در روند تغییر حاکمیت را نگران میکند حال آنکه برای مردم این مناطق انگیزه و نیروی مضاعف را به همراه خواهد داشت.
ایران
در ایران، اقوام عرب در خوزستان، اقوام بلوچ در سیستان و بلوچستان، اقوام ترک و آذری در شمال غرب و اقوام کرد در غرب استعداد بالقوه بسیار قوی برای اعلام استقلال و جدا شدن از ایران دارند.
اعراب خوزستان
بلوچستان
کردستان
آذربایجان
بریتانیا
ایرلند شمالی
اسپانیا
باسک
ایتالیا
سیسیل
سهمخواهی احزاب و گروهها
ایران
اصلاح طلبها
مجاهدین خلق
سلطنت طلب
عدم هماهنگی عناصر و فعالیتهای تغییر دهنده حاکمیت
ترس عمومی از سرنوشت تغییر و دوران پس از تغییر
کودتای نظامی
یکی از بزرگترین چالشهای تغییر حاکمیت، نگرانی از تسلط نظامیان بر سرنوشت تغییر حاکمیت، مانند انقلاب مصر است.